چاپ        ارسال به دوست

سفر آقای دکتر مصطفی رستمی عضو هیئت علمی دانشکده هنر و معماری به دانشگاه آتیراو قزاقستان - بخش اول

سفرنامه دانشگاه آتیراو قزاقستان (قسمت اول)
دکتر مصطفی رستمی

پس از تصمیم دانشگاه مبنی بر لزوم بررسی بیشتر زمینه های همکاری با دانشگاه آتیراو قزاقستان و نیز فراهم شدن مقدمات برخی همکاری ها در حوزه فرهنگ و هنر، با توجه به مشترکات جغرافیایی (قرار گرفتن در حاشیه دریای خزر)، فرهنگی، تاریخی و اقتصادی، قرار بر این شد چند روزی را به آن دانشگاه سفر کنم. از طریق ایرلاین ایر آستانه (که یک شرکت هواپیمایی تازه تاسیس در قزاقستان است و دارای ناوگان هوایی مجهز و تازه نفس است، وارد شهر آتیراو در استان آتیراو شدم. اگر نقشه را به دقت ملاحظه بفرمایید، این شهر در نوک شمالی ترین قسمت دریای خزر قرار دارد. حدود 180 هزار نفر جمعیت دارد و از سال 1885 میلادی به عنوان شهر شناخته شده است. مهمترین استعدادهای اقتصادی این شهر کشاورزی، رودخانه پر آب اورال در میان آن (که پس از گذر از دشت ها به دریای خزر می ریزد)، صنعت نفت و گاز و توریسم است. بزرگترین شرکت نفت و گاز قزاقستان در این شهر قرار دارد.
سه دانشگاه مهم در این شهر فعال هستند: دانشگاه دوست محمداف، دانشگاه نفت و گاز و دانشگاه مهندسی و علوم انسانی (معروف به دانشگاه آتیراو). وارد شهر که شدم، آن را چندان عریض و طویل ندیدم، ولی بسیار تمیز، مرتب، آرام، با خیابان ها و پارک های بزرگ و ساحلی، رودخانه ای آرام و مردمی خون گرم و مهربان یافتم. دانشگاه آتیراو دارای هفت دانشکده در حوزه های علوم مهندسی، بیولوژی، علوم پایه، علوم ورزشی، علوم انسانی، زبان های خارجه و هنر است.
استقبال بسیار گرم مسئولان و دانشگاه از ورودم بدانجا برای من دلگرم کننده بود؛ از این رو بسیار امیدوار و دلشاد جستجوگری خود در خصوص زمینه های همکاری در قالب گفتگوها، نشست ها و بازدیدهای متعدد را آغاز کردم.

 

نمائی از دانشگاه آتیراو در کنار ساحل رود اروال

ساختمان شرکت نفت و گاز آتیراو

فعالیت کشتی های توریستی در رودخانه اورال

نقشه کشور قزاقستان


١٢:٥٠ - 1396/05/30    /    شماره : ١٤٦٨٩    /    تعداد نمایش : ٢٧٩